וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜יד אֶל־אָרְנָ֗ן תְּנָה־לִּי֙ מְק֣וֹם הַגֹּ֔רֶן וְאֶבְנֶה־בּ֥וֹ מִזְבֵּ֖חַ לַיהוָ֑ה בְּכֶ֤סֶף מָלֵא֙ תְּנֵ֣הוּ לִ֔י וְתֵעָצַ֥ר הַמַּגֵּפָ֖ה מֵעַ֥ל הָעָֽם׃
האָט דוד געזאָגט צו אָרנָנען: גיב מיר דעם אָרט פֿון דעם שײַער, און איך װעל בױען דערױף אַ מזבח צו גאָט; אין פֿולן געלט גיב עס מיר; כּדי די מגפֿה זאָל פֿאַרהאַלטן װערן פֿון פֿאָלק.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.